4 augustus 2017

BETOETERD: toeteren voor de moderne mens

betoeterd

Claxonneert u wel eens terwijl dat niet mag of nodig is?
In het Reglement Verkeersregels en Verkeerstekens staat: ‘Bestuurders mogen slechts geluidssignalen en knippersignalen geven ter afwending van dreigend gevaar.’ Gebruik om andere redenen zoals om de aandacht te trekken van iemand, die de doorgang verspert of bij wijze van communicatie: een begroeting of als emotionele uiting is strafbaar.
Wie dat toch doet, kan een boete krijgen van € 90,-
Niet dat de kans daarop erg groot is.
Het lijkt geen prioriteit te hebben bij de politie.

Er zijn verschillende toeteraanleidingen.
Om te beginnen onderscheid ik twee hoofdcategorieën: de geoorloofde en de ongeoorloofde (en veelal dus hinderlijke) toeter. De eerste is bedoeld ‘ter afwending van dreigend gevaar’. Voor het gemak reken ik de ‘waarschuwingstoeter’ bij iemand die zit te suffen bij een groen stoplicht, ook onder geoorloofd, hoewel niet duidelijk is of dit valt onder ‘afwending van dreigend gevaar.’
Als derde categorie zou ik hieraan nog de alarmtoeter willen toevoegen; een uitstervend soort die vooral voorkomt bij  oudere auto’s met een alarmsysteem dat niet meer naar behoren werkt. Daardoor treedt dit te pas en te onpas in werking terwijl de autobezitter in geen velden of wegen te vinden is. Deze toeter kent vele klankvarianten die uiteenlopen van onafgebroken eentonig gepepper tot een scala van blieb- en fantasiegeluiden die de indruk wekken dat er een vliegende schotel aan het landen is.

De gevaar- en waarschuwingstoeter laat ik verder buiten beschouwing. Het gaat mij om de ongeoorloofde en hinderlijke toeteraanleidingen. ‘Aanleidingen’ is trouwens niet het juiste woord. De aanleiding bestaat namelijk alleen in ‘the eye of te beholder.’
Men kan, hoe dan ook, namelijk de toeter – indien niet gebruikt voor gevaar of waarschuwing – achterwege laten.
Niemand wordt daar minder van.

Roeptoeter

Deze bestaat eruit dat de automobilist voor de deur van iemand waarmee hij of zij een afspraak heeft een signaal geeft er te zijn. Blijft reactie van de aldus opgetoeterde persoon uit, dan wordt er nogmaals, vaak iets langer en heftiger getoeterd. Dit kan enige malen herhaald worden. Soms neemt de persoon die toetert dan alsnog een mobieltje ter hand, of – hoewel zeldzaam – verlaat deze zelfs de automobiel om alsnog de deurbel te gebruiken.
Vroeger was deze manier van communiceren vooral gebruikelijk bij mensen die we destijds ‘buitenlanders’ noemden; tegenwoordig maakt ras, geslacht, afkomst of leeftijd niets meer uit. Van alle onnodige toeters is dit waarschijnlijk de meest frequent gebruikte.

Groettoeter

Deze is vooral populair als een bestuurder iemand ziet (wandelen, fietsen, in een auto) die hij of zij kent. Een variant is de begroetingstoeter als men langs het huis van een bekende of familielid rijdt. Dit is min of meer ‘a shot in the dark’, omdat je nooit weet of iemand thuis is. Maar goed, niet getoeterd is altijd mis, zo schijnt de groettoeteraar te denken. Vooral de extraverten onder ons willen van de groettoeter nog wel eens heel ritueel maken. Misschien valt dit gedrag te beschouwen als akoestische variant op de geurvlag waarmee dieren hun aanwezigheid kenbaar maken.

Afscheidtoeter

Naast de groettoeter bestaat ook de afscheidtoeter. Bijvoorbeeld als men iemand weggebracht heeft en wegrijdt. Soms richt de toeteraar zich niet alleen tot de persoon waarvan hij of zij zojuist afscheid heeft genomen, maar ook, in het voorbijrijden, op het huis van deze persoon, ongeacht of huisgenoten wel of niet aanwezig zijn (voor de rest zie boven bij ‘begroetingstoeter’).

Fuck-you-toeter

In het verlengde van de (geoorloofde) waarschuwingstoeter ligt de fuck-you-toeter, meestal als reactie op een geoorloofde waarschuwingstoeter. Dit is de akoestische variant op de opgestoken middelvinger: ‘Waar bemoei  je je mee?’ Immers in deze tijd van korte lontjes laten we ons niet graag de les lezen, zelfs niet (of juist?) als we weten dat we een fout maken.

Fuck-you-too-toeter

Het interessante in de oplopende reeks waarschuwingstoeter – fuck-you-toeter, is dat het een vervolg kan krijgen als de waarschuwingstoeteraar een fuck-you-too-toeter geeft. Deze wordt dan vaak gevolgd door een fuck-you-too-too-toeter.

Hindertoeter

De hindertoeter is een signaal dat aangeeft dat de doorgang stagneert. Stagnatie is de dood in de pot van alle mobiliteit. Groepsdynamiek kan er toe leiden dat niet één, twee of drie, maar meerder gehinderden, zelfs als ze niet weten wat er aan de hand is, geestdriftig aan het toeteren slaan.

Magietoeter

Meestal lost het hinderprobleem zich op de één of andere manier op. Wie verder naar achteren staat in de toeterrij heeft niet altijd zicht op hoe die oplossing tot stand komt. Maar misschien dat de automobilist op deze manier onbewust de link legt dat toeteren helpt om hindernissen op te lossen. Een typisch geval van klassieke conditionering. De hindertoeter wordt dan een magietoeter.

Trouwtoeter

De trouwtoeter is een specifiek Turkse en Marokkaanse aangelegenheid. Het kersverse echtpaar en de familie bewegen zich dan luid toeterend in een stoet auto’s door de stad. Meestal hoort men dit ruim van tevoren aankomen. Je kunt het irritant vinden, maar weet tegelijkertijd dat het ook weer snel voorbij is. Tenzij één van de huwelijkspartners bij je in de straat woont. Naast trouwgetoeter krijg je dan veel getrommel en geblaas op allerhande muzikale toeters op de koop toe.

Supporterstoeter

In deze categorie valt ook de supporterstoeter. Eveneens een uiting van vreugde. Vroeger voorbehouden aan zuidelijke landen en Latijnse temperamenten, maar inmiddels gemeengoed geworden onder nuchtere Nederlanders. Wel met de aantekening dat het voornamelijk gaat om voetbalsupporters. Voor de hockeydames of het nationale korfbalteam stapt niemand in de auto om al toeterend doelloze rondjes te gaan rijden.

https://beeldendetaal.wordpress.com/2017/08/04/betoeterd-hedendaags-toeteren/


16 juli 2017

KLEUR EN TAAL

Wie aan kleur denkt, denkt meestal niet direct aan taal.
Het woord ‘rood’ roept zelf allerlei associaties op, denk maar aan liefde, hartstocht, bloed, rozen, Ferrari en wat al niet meer. Maar als we iets roods zien, gebeurt niet het omgekeerde: voor ons (geestes)oog verschijnen niet automatisch de letters R-O-O-D.

Psychologen van de Universiteit Leuven doen al enkele jaren onderzoek naar ‘semantische associatieve netwerken’ onder de noemerDutch Word Associations.
Semantiek is de wetenschap van de bouwstenen van natuurlijke talen.
Simpel gesteld: een bepaald woord roept andere woorden op. Al die woorden vormen een netwerk rond dat kernbegrip. Sommige woorden zal men vaker noemen dan andere. Dat zegt dan iets over de kracht van de associatie.

 

https://beeldendetaal.wordpress.com/2017/07/16/kleur-en-taal/ 


02 juni 2017

FUN MET DE RED BULL-BOYS

Afgelopen dinsdag meende de NOS ons deelgenoot te moeten maken van een filmpje van Red Bull. Hierin zit Max Verstappen van het Formule1-team van Red Bull gezellig in z’n uppie voor zijn Red Bull-caravan een worstje te barbecueën in de Oostenrijkse Alpen. Maar kijk, wie komt daar aan met een caravan? Daniel Ricciardo, zijn teamgenoot!
Laat dit aandoenlijke tafereel zich nu toevallig net bij de Red Bull-Ring afspelen, het Formule1-circuit van Oostenrijk!
Nou, dan is het wel leuk om een rondje te gaan racen.
Ze zijn toch allebei met hun Red Bull-Aston Martin onderweg.
Maar wat zien we daar?
De caravans zitten nog achter de wagen.
Rampspoed!
Daar gaan de caravans op twee wielen door de bocht en uiteindelijk de lucht in.
Maar toch; lachen, gieren, brullen terwijl de caravans in duizenden stukken sloophout over de Red Bull-Ring uiteen spatten.

lees verder: https://beeldendetaal.wordpress.com/2017/06/02/fun-met-de-red-bull-boys/


03 mei 2017

HET GEWICHT VAN DE ZIEL

gewicht van de ziel

In het begin van de 20ste eeuw zocht de Amerikaanse arts Duncan MacDougall naar het gewicht van de ziel. Ja, u leest het goed: het gewicht van de ziel. Daar zat natuurlijk nog een andere agenda achter: indien het gewicht van de ziel vastgesteld kon worden, betekende dat ook dat indirect het bestaan van God een stuk aannemelijker was.

lees verder: https://beeldendetaal.wordpress.com/2017/05/03/het-gewicht-van-de-ziel/


24 april 2017

HET ONBETROUWBARE GEHEUGEN

Is ons geheugen een betrouwbare partner? In het alledaagse gebruik lijkt het daar wel op. We herkennen moeiteloos iedere keer weer het gezicht van onze partner en van onze vrienden, buren en collega’s en bij de meesten weten we ook meteen de juiste naam te noemen.

lees verder:
https://beeldendetaal.wordpress.com/2017/05/03/het-onbetrouwbare-geheugen/

Advertenties