7 februari 2018

DE JONGENS VAN TAO

Lao-Zi-oude-heerser-Chinese-wijze.031

‘Jongens waren we, maar aardige jongens…’
Bij het kijken naar de vierde aflevering van ‘Door het hart van China’ van Ruben Terlou, schoot ineens dit zinnetje van Nescio door mijn hoofd. Ik keek naar een paar Chinese adolescenten die zich op een berg in een tamelijk mistroostige en nogal vochtige omgeving hadden teruggetrokken in een vervallen huisje. Ze zochten ‘het rechte pad’, of ‘de juiste weg’; zeg maar Tao.

Ze mediteerden wat, dronken sloten thee weg en lazen eeuwenoude geschriften stuk. Het waren ongetwijfeld aardige jongens. Gevoelige jongens bovendien. Dat was vooral de reden dat ze daar op die berg in de mist zaten. Ze hadden namelijk moeite met de Chinese maatschappij en de druk die deze legt op haar leden. Het zoeken naar wijsheid en ‘het rechte pad’ leek een welkom excuus om een terugtrekkende beweging uit die maatschappij te maken.

Op Wikipedia lees ik: ‘Men kan tao alleen bij benadering leren begrijpen.’
Dat klinkt niet echt veelbelovend als je van klare taal houdt en behoefte hebt aan duidelijke antwoorden op complexe levensvragen. Op een website met als core business spirituele teksten lees ik zelfs: ‘De essentie van tao is dat het niet uitgedrukt kan worden. Als men denkt het wel te kunnen uitdrukken, dan is het niet tao.’
Leuker kunnen we het niet maken.
Ook niet makkelijker.
Wel ondoorgrondelijker.
Hoewel…
Misschien ligt hierin de kern van alle mysticisme: het lijkt alsof we met iets heel bijzonders te maken hebben, maar bij nader inzien zien we alleen een ezel die een wortel aan een stok achterna loopt.

De overlevering wil dat de Chinese filosoof Lao Tze de wijsheden die wij nu de ‘Daodejing’ (of ‘Tao Te Ching’) noemen in de zesde eeuw voor Christus heeft geschreven of verzameld.
We lezen daarin dingen als ‘Wie geen vertrouwen in anderen stelt, zal ook nimmer het vertrouwen van anderen winnen’ of ‘Het nut van een pot komt voort uit zijn leegheid.’
Dit klinkt als de taal van management- en zelfhulpboeken.
Wijsheid pasklaar voor Delfts blauwe tegeltjes.


30 december 2017

LITERATUUR EN HET GROTE VERGETEN

amnesia in litteris

Tussen 30 december 1996 en 22 augustus 2000 las ik 189 romans en verhalenbundels. Dat komt neer op één boek per week. Ik weet dit, omdat ik in die periode een soort ‘lezersdagboek’ bijhield. Ik maakte daarin een ultrakorte schets van het verhaal, met de belangrijkste personages en de tijd waarin en de plaats waar alles zich afspeelde.

Aanvankelijk deed ik dit op indexkaartjes. Na de komst van de eerste personal computer in ons huishouden (een platte Tandon met Windows 3.1) vond dit archief(je) zijn weg naar een 3.5 inch diskette met als label ‘Boeken.’

Lees verder


19 december 2017

HET ONBETROUWBARE GEHEUGEN

clark

Is ons geheugen een betrouwbare partner? In het alledaagse gebruik lijkt het er wel op. We herkennen moeiteloos iedere keer weer het gezicht van onze partner en van onze vrienden, buren en collega’s en bij de meesten weten we ook meteen de juiste naam te noemen.

Maar op die betrouwbaarheid valt wel iets af te dingen. Het kan bijvoorbeeld gebeuren dat we ons iets herinneren dat helemaal niet heeft plaatsgevonden op de manier waarop we ons dat menen te herinneren.Je zou kunnen zeggen dat het geheugen dan een kunstje flikt en een eigen draai geeft aan gebeurtenissen die wel hebben plaatsgevonden. Onze hersenen maken er gewoon een eigen versie van. En niet alleen dat: iedere keer als je die herinnering ophaalt, vindt er wéér een herbewerking plaats.

Lees verder


25 november 2017

LEZEN EN CONTEXT

Neem het onderstaande:

wassen 5

We zien zonder probleem dat de tekens in het midden in het ene geval een dubbele S voorstellen en in het andere een dubbele 5. Kwestie van context.
Vanzelfsprekend nietwaar?
Of toch niet?
Want leg dit maar eens uit aan een kind dat net leert lezen.

Leren lezen

Lezen is een gecompliceerd proces. Het is eerder een wonder dat mensen dit in betrekkelijk korte tijd onder de knie krijgen en tot een automatisme maken dan een vanzelfsprekendheid. De complexiteit kwam vooral naar voren bij pogingen om computers te leren lezen en vertaalprogramma’s te maken. Mensen op de maan zetten bleek aanzienlijk eenvoudiger dan een computer echt te laten lezen.

Lees verder


10 oktober 2017

ODE AAN DE NIEUWE MAAS

havengezichtacryl op papier / 29 x 16 cm 2000
Willem Visser – Gezicht op de Nieuwe Maas / acryl op papier / 29 x 16 cm / 2000

In de tijd dat mijn dochter nog op de basisschool zat, gingen we iedere zomer samen midgetgolfen in het park dat bij gebrek aan een echte naam simpelweg ‘Het Park’ heet. Die dag sloten we traditioneel af met een bezoek aan de Euromast. Op 107 meter hoogte lag Rotterdam dan aan onze voeten. Misschien dat het daarom voelde als bevond zich hier de navel van de wereld. Het Park ligt immers op een kruispunt van verbindingen; van hot naar her over land en water.

Zelfs eronder, getuige de Maastunnel.

In vergelijking met het zicht vanaf de grond, bood het vogelvluchtperspectief een overzichtelijk beeld van de stad. Een eindig beeld ook. Alle poorten naar buiten lagen binnen oogbereik. Er bleek zelfs meer ‘buiten’ dan ‘binnen’.

Lees verder


4 augustus 2017

BETOETERD: toeteren voor de moderne mens

betoeterd

Claxonneert u wel eens terwijl dat niet mag of nodig is?
In het Reglement Verkeersregels en Verkeerstekens staat: ‘Bestuurders mogen slechts geluidssignalen en knippersignalen geven ter afwending van dreigend gevaar.’ Gebruik om andere redenen zoals om de aandacht te trekken van iemand, die de doorgang verspert of bij wijze van communicatie: een begroeting of als emotionele uiting is strafbaar.
Wie dat toch doet, kan een boete krijgen van € 90,-
Niet dat de kans daarop erg groot is.
Het lijkt geen prioriteit te hebben bij de politie.

Lees verder


16 juli 2017

KLEUR EN TAAL

Wie aan kleur denkt, denkt meestal niet direct aan taal.
Het woord ‘rood’ roept zelf allerlei associaties op, denk maar aan liefde, hartstocht, bloed, rozen, Ferrari en wat al niet meer. Maar als we iets roods zien, gebeurt niet het omgekeerde: voor ons (geestes)oog verschijnen niet automatisch de letters R-O-O-D.

Psychologen van de Universiteit Leuven doen al enkele jaren onderzoek naar ‘semantische associatieve netwerken’ onder de noemerDutch Word Associations.
Semantiek is de wetenschap van de bouwstenen van natuurlijke talen.
Simpel gesteld: een bepaald woord roept andere woorden op. Al die woorden vormen een netwerk rond dat kernbegrip. Sommige woorden zal men vaker noemen dan andere. Dat zegt dan iets over de kracht van de associatie.

Lees verder


02 juni 2017

FUN MET DE RED BULL-BOYS

Afgelopen dinsdag meende de NOS ons deelgenoot te moeten maken van een filmpje van Red Bull. Hierin zit Max Verstappen van het Formule1-team van Red Bull gezellig in z’n uppie voor zijn Red Bull-caravan een worstje te barbecueën in de Oostenrijkse Alpen. Maar kijk, wie komt daar aan met een caravan? Daniel Ricciardo, zijn teamgenoot!
Laat dit aandoenlijke tafereel zich nu toevallig net bij de Red Bull-Ring afspelen, het Formule1-circuit van Oostenrijk!
Nou, dan is het wel leuk om een rondje te gaan racen.
Ze zijn toch allebei met hun Red Bull-Aston Martin onderweg.
Maar wat zien we daar?
De caravans zitten nog achter de wagen.
Rampspoed!
Daar gaan de caravans op twee wielen door de bocht en uiteindelijk de lucht in.
Maar toch; lachen, gieren, brullen terwijl de caravans in duizenden stukken sloophout over de Red Bull-Ring uiteen spatten.

Lees verder


03 mei 2017

HET GEWICHT VAN DE ZIEL

gewicht van de ziel

In het begin van de 20ste eeuw zocht de Amerikaanse arts Duncan MacDougall naar het gewicht van de ziel. Ja, u leest het goed: het gewicht van de ziel. Daar zat natuurlijk nog een andere agenda achter: indien het gewicht van de ziel vastgesteld kon worden, betekende dat ook dat indirect het bestaan van God een stuk aannemelijker was.

Lees verder


24 april 2017

HET ONBETROUWBARE GEHEUGEN

Is ons geheugen een betrouwbare partner? In het alledaagse gebruik lijkt het daar wel op. We herkennen moeiteloos iedere keer weer het gezicht van onze partner en van onze vrienden, buren en collega’s en bij de meesten weten we ook meteen de juiste naam te noemen.

Lees verder

Advertenties